Skip to content

Shinu (Jonas Boets)

Pieter (13) las ‘Shinu’ van Jonas Boets:

In een dystopische samenleving is de levensverwachting van de meeste mensen erg gedaald. De regering, ofwel ‘Het Beheer’ heeft een manier gevonden om de sterfdatum, ook wel genaamd ‘Shinu’, van iemand van te voren vast te stellen. Mensen die langer leven, krijgen hierdoor een hogere status. Het Beheer heeft de grote steden van de wereld opgedeeld in lagen. Mensen met een kortere levensverwachting, komen in de lagere ‘levels’. De mensen met kortere levensverwachting weten dit ook niet van het beheer. Ish is de enige met een lagere Shinu die van dit beleid af weet. Hij moet ervoor zien te zorgen dat hij toegang krijgt tot hogere levels, om te kunnen ontsnappen uit de handen van Het Beheer.

Persoonlijk vind ik ‘Shinu’ niet zo’n goed boek. Ish voelt niet als een held, maar als een slecht persoon. Ik vind dat hij vaak slechte keuzes maakt. Hij lijkt op een gegeven moment bijna vast te zitten bij het idee van in de stad blijven, ten koste van anderen die hem juist proberen te helpen met ontsnappen. Vergeleken met Harry, van de ‘Harry Potter’ serie, Tris, van de ‘Divergent’ serie, of Katniss, van de ‘The Hunger Games’ serie vind ik Ish helemaal niets. Ish is lang niet de enige in de gemeenschap die probeert te ontsnappen, en hij is niet speciaal. Harry Potter was ‘The Chosen One’, Tris was een heel sterke ‘Divergent’, en Katniss heeft vrijwillig meegedaan aan de Hongerspelen, en heeft gewonnen.

Het verloop van tijd in het boek voelt niet realistisch. Ik had halverwege het boek het gevoel dat Ish pas een paar maanden in de stad was, en dan wordt er opeens zomaar genoemd dat hij er al zo’n twee jaar is. Verder had het boek op het hoogtepunt na eigenlijk geen actie, behalve een paar gevechten waar Ish zelf niet eens aan meedeed. Het boek was erg voorspelbaar, ik zag de ‘grote plottwist’ van mijlenver aankomen. Jammer dat de vormgeving van de stad (hoe die er uit zag, hoe hoog de levels waren) niet uitgebreider werd beschreven. Ik kreeg geen duidelijk beeld hoe vervelend het daar in die stad nou eigenlijk was, en hoeveel levels er nou eigenlijk waren. 3, 10 of 100, dat maakt nogal een verschil. Ik geef dit boek als cijfer een 5,7.